Η φετινή χρονιά ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. είχαμε μια πολύ καλή ανθοφορία από νωρίς την άνοιξη οι βροχές ήταν αρκετές, ακόμα και λίγο πριν ανοίξει το θυμάρι.
Αν και μπήκαν εμπόδια όπως οι σμηνουργίες που αποδιοργανώνουν τη εξέλιξη των μελισσιών, με σωστούς χειρισμούς αλλά και τεχνικές κατάφερα να κρατήσω τα μελίσσια σε ικανοποιητικούς πλυθησμους ανά κυψέλη.
το πρώτο ζυμαράκι
Το πρώτο θυμάρι που είδα ανοιχτό φέτος ήταν στις 20 Μαΐου συνήθως ακριβώς το ίδιο θυμάρι ανοίγει 27, 28 Μαΐου.
Τις πρώτες μέρες και μέχρι που τα θυμάρια ήταν ανοιχτά μέχρι και το 50 με60 τις εκατό δεν έβλεπες μέλισσες επάνω, ο καιρός άλλωστε δεν το βοηθούσε, οι θερμοκρασίες διατηρούνταν χαμηλές και είχαμε και κάποια βοριαδάκια.
Χαρακτηριστικό για μένα ήταν όταν στις 15/6 που έκανα επιθεώρηση δεν έμεινα καθόλου ευχαριστημένος από την απόδοση που έβλεπα μέχρι τότε, άρχισα να απελπίζομαι γιατί ενώ όλα μαρτυρούσαν μέχρι τότε μια καλή χρονιά, αυτό δεν συνέβαινε.
το πρώτο θυμάρι που είδα ανοιχτό φέτος
Στις 27/6 άλλη επιθεώρηση σε λίγα μελίσσια είδα τις πρώτες ασπρίλες ο καιρός ιδανικός λίγος αέρας με υγρασία το βραδύ και ζέστη, αφού είδα καμιά δεκαριά μελίσσια έφυγα από το μελισσοκομείο με το ηθικό αναπτερωμένο πλέον και πήγα να δω τις προγνώσεις του καιρού για τις επόμενες μέρες.
Σύμφωνα με τα προγνωστικά όλα θα πήγαιναν καλά αφού ο καιρός θα κρατιόταν έτσι για καμιά βδομάδα ακόμα και όντως έτσι έγινε.
Στις 7/7 και ενώ κάποια θυμαράκια ακόμα κρατάνε ξεκινάω τρύγο βλέποντας πως έρχεται ο πρώτος μίνι καύσωνας, μιας και μια χρονιά την έπαθα και έτρεχαν τα μέλια από τις κυψέλες, αλλά και για έναν άλλο λόγο ακόμα, διασχίζοντας μια διαδρομή από το λιμάνι προς το σπίτι είδα πως σε μια περιοχή που το θυμάρι είναι όψιμο ακόμα δεν είχε ανοίξει η πολύ ελάχιστα και αμέσως μου μπήκε στο μυαλό μια μεταφορά στο μέρος αυτό όπως και έγινε.
Έτσι λοιπόν στις 12/7 τα μελίσσια ήταν εκεί δυστυχώς η ευτυχώς μετά μια εβδομάδα στην πρώτη επιθεώρηση μετά από τον τρύγο οι συνθήκες δεν τα ευνοούσαν λόγω των μεγάλων θερμοκρασιών, παράλληλα είχαν βάλει λίγο μελί και αφού γίνανε και κάποιοι διορθωτικοί χειρισμοί και αντικαταστάσεις κάποιων βασιλισσών που προφανώς πέσανε θύματα κάποιου αδέξιου χειρισμού μου στον τρύγο, τα έκλεισα και απλά περίμενα να δω τι θα γίνει.
Η βασίλισσα έτοιμη για εισαγωγή στην κυψέλη
Το θυμάρι πάντως αν και καύσωνας διατηρούνταν δροσερό και στις 19/7 νομίζω ότι ήταν σχεδόν στο φόρτε του.
Τώρα βεβαία από αυτή την μεταφορά για να πω την αλήθεια δεν περίμενα να πάρω μέλι όπως στον πρώτο τρύγο αλλά περίμενα τουλάχιστον τη μισή ποσότητα η να γλιτώσω ταΐσματα.
Και τελικά έτσι και έγινε, γλύτωσα ταΐσματα αφού το θυμάρι εκεί έδινε τόσο όσο χρειαζόταν για να συντηρηθούν τα μελίσσια.
Για άλλη μια χρονιά το όψιμο θυμάρι δεν έδωσε, ενώ το πρώιμο έδωσε και μάλιστα καλά. Ο μέσος όρος ανά κυψέλη παραλίγο να πιάσει διψήφιο νούμερο κάτι που τα τελευταία χρόνια δεν το σκεφτόμασταν καν.
η κατάσταση του όψιμου θυμαριού στις 7/7
Επίσης καλά πήγε και η διάθεση του μελιού πράγμα που δεν το περίμενα ειδικά φέτος με τίποτα, αλλά εδώ και μέρες πλέον το μέλι μας τελείωσε, η ζήτηση φέτος ξεπέρασε κάθε προσδοκία.
Τώρα πλέον είμαστε στην αναμονή για το ρείκι και προετοιμασίας ώστε τα μελίσσια να μπουν δυνατά στο ρείκι να ανανεωθούν και να ξεχειμωνιάσουν καλά.
αν και τα θηράματα φέτος στο νησί ήταν ελάχιστα εμείς κάτι καταφέραμε στις λίγες 
αυτή η φώτο για τον φίλο μου τον Ανέστη, Ανέστη και του χρόνου.
